فقال له الخليل : إعلم أنّ الثّريّا فى وسط السّماء و أنّ الفاعل مرفوع و أنّ الهليلج الكابلىّ دافع للصّفراء و إن مات أحد و ترك ابنين فالمال بينهما سواء . فقال : قم يا بنىّ . قيل : رأى رجل ظريف قوما خرجوا للإستسقاء و معهم الصّبيان ، فقال : ما هؤلاء ؟ قالوا : نرجو بهم الإجابة ، فقال : لو كان دعاؤهم مستجابا لم يبق فى الأرض معلّم . قال : نظر رجل إلى رجل ظريف مغمّ فقال : ما غمّك ؟ فقال : عيالى كثير ، فقال : هم عيال اللّه ، قال : صدقت لكن أحبّ أن يكون الوكيل عليهم غيرى . دخل اللّصوصّ فى بيت رجل فقير ليس له شىء فطفقوا يفتّشون ، فانتبه « 1 » الرّجل فرآهم فقال : يا فتيان ! الّذى * 581 * تطلبونه باللّيل قد طلبناه بالنّهار فما وجدناه . للملك « 2 » الكلام كمال الدّين اسماعيل الأصفهانىّ درين سفينه نگه كن به چشم معنىبين * كه رشك لعبت مانى و صورت چين است سفينه چيست غلط مىكنم نه دريايست * كه دست عقل ز اطراف او گهرچين است ز پاى تا سر او يك‌به‌يك تأمّل كن * ببين چگونه همه نغز و خوب آيين است ز بس كه عنبر و مشك است توده بر توده * دماغ دانش از انديشه عنبرآگين است مفرّحيست ز بهر روان غمزدگان * كه جدّ و هزلش معجون تلخ و شيرين است مگير خرده كه مدح و هجاى او بهم است * كه در كتاب خدا آفرين و نفرين است

--> ( 1 ) در متن : فانبه . ( 2 ) كذا ، ظاهرا « لملك » صحيح است .